BIOGRAFIE

Adriaan: mijn verhaal

Diep in mijn hart blijf ik altijd dat Utrechtse schoffie uit Oudwijk. Een Utrechter in hart en nieren. Als jochie van dertien verkoop ik mijn eerste schilderij bij de galerie van Christiaan Jurg aan de Oude Gracht.
Als schilder begin ik jong en als autodidact. Gelukkig ontmoet ik vele mentoren. Zoals tekenleraar Hugo Wormgoor op de middelbare school. Een man die me vormt. En medeleerlingen als Ad Haring, Paulus Verweij en Theo Mackaay die me inspireren. Daarna het Grafisch Lyceum, reproductie tekenen. Waar ik les krijg van Henk Hester, een bekende Utrechtse kunstenaar. En Jos Houweling, de latere directeur van Het Sandberginstituut en docent op de Gerrit Rietveld Academie.
Vervolgens de reclame in. Een misstap. Ik verlies de kunst uit het oog. Maar niet uit het hart. Enfin, niet alles is raak in het leven.
Bij de Kade Ateliers in Utrecht pak ik in 1989 het schilderen weer op. Hier gaat een wereld voor me open dankzij kunstenaars als Peke Hofman die me prikkelen en sturen. Ik schilder en experimenteer en laat mijn werk zien aan het publiek. Op Kunstbeurzen bij organisator en kunstenaar Gert Jan van Duinkerken, op de kunstmarkt op het Spui in Amsterdam en in kasteel Groeneveld in Baarn. Verder volgen exposities in tal van kleine galeries in de provincie Utrecht. Het figuratieve werk dat ik maak, valt in de smaak.
Na vijfentwintig jaar hou ik de reclame voor gezien. En zet de stap naar de Amsterdamse Hogeschool voor Kunsten (AHK) waar ik weer ga studeren en echt gelukkig word. Beter laat dan nooit. Op de AHK ontmoet ik nieuwe mentoren en leer veel van Jan van de Burg en Diek Kubbe. Kubbe stimuleert me te stoppen met mijn figuratieve werk en me te richten op beeldend onderzoek en mijn eigen beeldtaal. Ik dompel me onder in experiment en onderzoek. Schilder als een bezetene en stop met exposeren.
De lange weg die ik heb gemaakt, heeft me gebracht waar ik nu ben. Alle bewandelde zijpaden waren interessant, maar kostten ook tijd. Tijd waarin ik inzicht heb gekregen in de Moderne Kunst en zijn kunstenaars. En waarin ik mijn eigen handschrift heb ontwikkeld.
Dankbaar voor alle lessen die ik kreeg van mijn mentoren, ben ik blij dat ik op mijn beurt mijn kennis mag doorgeven aan een jongere generatie. Naast beeldend kunstenaar ben ik ook gepassioneerd docent Beeldende Kunst en Vormgeving. Het onderwijs en de leerlingen vormen ook weer een inspiratiebron voor mij. Zo ben ik maatschappelijk betrokken, sta ik met beide benen in het leven en ken ik emotioneel veel uitersten. Iets wat je in alle hevigheid terugziet in mijn werk.
Bij het zoeken naar de kern voel ik me verwant aan Gutai kunstenaar jiro Yoshihara, Cy Twombly en Michael Tedja. In de literatuur is schrijver en dichter Bernlef een inspiratiebron voor me. In mijn recente werk staat het verval en het tijdelijke van de mens en de natuur centraal. Aan de ene kant de schoonheid van het verval in de natuur, de eenvoud in vorm en de betoverende schoonheid in structuur en vorm die al miljoenen jaren aanwezig is. Mijn doel als kunstenaar: dit vertalen in een beeldtaal die past bij mijn gevoel en beleving.